Fundamenty: jak rozmawiać z AI, żeby robiła to, co chcesz

Co właściwie robi model językowy i dlaczego czasem zmyśla

Zacznijmy od modelu mentalnego, który załatwia połowę problemów z promptami.

Wyobraź sobie bardzo oczytanego stażystę w pierwszym dniu pracy. Przeczytał większość internetu i tysiące książek, pisze szybko i w każdym stylu, zna języki obce. Ale nie zna Twojej firmy, Twoich klientów ani Twoich przyzwyczajeń. Nie widzi Twojego ekranu. Nie wie, co ustaliliście wczoraj na spotkaniu. Nie zajrzy do Twojej głowy, żeby sprawdzić, co miałeś na myśli. Dostaje tylko to, co napiszesz w okienku czatu. Z tego i tylko z tego robi zadanie.

To jest dokładnie sytuacja modelu językowego: ChatGPT, Claude'a, Gemini i każdego innego. Cała reszta kursu to tak naprawdę jedna umiejętność: pisać do tego stażysty tak, żeby zrobił to, czego potrzebujesz.

Skąd się bierze odpowiedź

Model nie „rozumie” zadania tak jak człowiek i nie szuka odpowiedzi w bazie danych. Dostaje całą dotychczasową rozmowę i na jej podstawie przewiduje, jaki ciąg słów najprawdopodobniej powinien być dalej. Robi to słowo po słowie, bardzo dobrze, bo nauczył się tego na ogromnej ilości tekstu. Dla Ciebie wynikają z tego trzy praktyczne konsekwencje.

1. Wszystko, co jest w rozmowie, wpływa na odpowiedź. Twoja wiadomość, poprzednie wiadomości, wklejone materiały, załączone pliki, a także instrukcje stałe, jeśli je ustawiłeś. Dlatego dobry kontekst działa, a chaotyczna, długa rozmowa z czasem psuje wyniki.
2. Czego nie napiszesz, model dopowie sobie sam. Wybierze najbardziej typową interpretację. Prosisz o „mail do klienta”, to dostaniesz najbardziej przeciętny mail do najbardziej przeciętnego klienta. Nie dlatego, że model jest słaby, tylko dlatego, że nie podałeś niczego, co by go od przeciętnej odsunęło.
3. Model nie wie, czego nie wie. Gdy brakuje mu faktu, ten sam mechanizm przewidywania wyprodukuje coś, co brzmi jak fakt: datę, liczbę, cytat, nazwę ustawy, link. To są tak zwane halucynacje (po polsku ładniej: zmyślenia albo konfabulacje). Nie są błędem, który da się „naprawić” lepszym promptem, tylko cechą narzędzia. Można je ograniczyć (zrobimy to w etapie 2), ale nie wyłączyć.

Mały test na zmyślenia

Spróbuj w swoim narzędziu zapytać o coś, co nie istnieje, ale brzmi prawdopodobnie. Na przykład: „Jakie są główne założenia ustawy o ochronie konsumenta cyfrowego z 2023 roku?”. Starsze modele wymyślały taką ustawę z artykułami i datami. Nowsze częściej odpowiadają, że nie znają takiego aktu, ale wciąż zdarza im się „uzupełnić” brakujący szczegół, zwłaszcza w liczbach, cytatach i linkach.

Wniosek na cały kurs: teksty, pomysły, struktury i szkice bierz od modelu śmiało; fakty, liczby, cytaty i przepisy traktuj jak szkic do sprawdzenia. Modele z włączonym wyszukiwaniem w sieci mylą się rzadziej, bo cytują strony, ale i wtedy warto kliknąć w źródło.

Anatomia dobrego promptu

Dobry prompt to nie magiczna formułka, tylko kompletna instrukcja. Ta sama, jaką dałbyś człowiekowi, który ma zrobić zadanie bez dopytywania. Składa się z sześciu elementów. Nie zawsze potrzebujesz wszystkich, ale zawsze warto sprawdzić, których brakuje.

1. Zadanie. Co konkretnie ma powstać: mail, lista, tabela, decyzja, plan, poprawiony tekst. Czasownik na początku: napisz, streść, porównaj, wypisz, zaproponuj, oceń.
2. Kontekst. Wszystko, co stażysta musiałby wiedzieć, a czego nie wie: sytuacja, historia sprawy, dane, materiały źródłowe, Twoja rola.
3. Odbiorca. Dla kogo jest wynik. Mail do zdenerwowanego klienta, do księgowej i do szefa to trzy różne maile, nawet jeśli dotyczą tej samej faktury.
4. Format. Jak ma wyglądać wynik: długość, struktura (akapity, punkty, tabela), ton, język. Także czego ma nie zawierać, na przykład wstępu i podsumowania.
5. Zasady. Rzeczy obowiązkowe i zakazane: „nie obiecuj terminu”, „użyj słowa reklamacja, nie zgłoszenie”, „po polsku, nazwy produktów po angielsku”.
6. Przykład. Wzór, który pokazuje, jak wygląda „dobrze”. Jeden akapit w Waszym stylu robi więcej niż trzy przymiotniki w rodzaju „profesjonalny, przyjazny, zwięzły”.

To samo zadanie rozpisane na sześć klocków

Sytuacja: pracujesz w sklepie internetowym, klientka dostała rozbitą paczkę i napisała zdenerwowanego maila. Oto prompt z nazwanymi częściami. Etykiety (Zadanie:, Kontekst:) nie są konieczne, ale pomagają i Tobie, i modelowi.

Zadanie: Napisz odpowiedź na reklamację klientki.

Kontekst: Sklep z kosmetykami naturalnymi. Klientka zamówiła trzy produkty, jeden (olejek do twarzy za 89 zł) przyszedł rozbity, zdjęcie w załączniku reklamacji potwierdza uszkodzenie. Wysyłamy nowy egzemplarz kurierem jutro, bez odsyłania uszkodzonego. Dodajemy rabat 10% na następne zakupy.

Odbiorca: Klientka pisze do nas pierwszy raz, jest zirytowana, ale rzeczowa. Ma na imię Anna.

Format: Mail do 120 słów, bez tematu. Zwrot „Pani Anno”. Ciepły, konkretny ton, bez korporacyjnych formułek typu „przepraszamy za niedogodności”.

Zasady: Przeproś raz, nie więcej. Nie obiecuj terminu dostawy poza „jutro nadamy”. Nie pisz o procedurze reklamacyjnej ani o kurierze jako winnym. Rabat podaj jako kod OLEJEK10, ważny 30 dni.

Przykład naszego stylu: „Dzień dobry, Pani Katarzyno, to nie powinno się zdarzyć i już to naprawiamy.”

Porównaj to z promptem „napisz odpowiedź na reklamację, klientka dostała rozbity produkt”. Oba są poprawne. Tylko pierwszy daje tekst, który możesz wysłać prawie bez poprawek.

Wypełnij pola po lewej.

Zadanie: Napisz odpowiedź na zapytanie o wycenę prowadzenia profilu na Instagramie.

Kontekst: Jestem freelancerką, prowadzę profile małych firm. Klient to lokalna kawiarnia, napisali: „ile kosztuje prowadzenie Instagrama, 3 posty tygodniowo?”. Moja stawka za taki zakres to 1200 zł miesięcznie netto, w tym zdjęcia robione u nich raz w miesiącu. Umowa minimum na 3 miesiące.

Odbiorca: Właścicielka kawiarni, pisze nieformalnie, prawdopodobnie porównuje kilka ofert.

Format: Mail do 150 słów. Na początku jedno zdanie o tym, co mi się podoba w ich profilu (zostaw miejsce w nawiasie, uzupełnię). Cena podana wprost, nie „od”. Na końcu propozycja 15-minutowej rozmowy telefonicznej.

Zasady: Nie używaj słów „strategia”, „synergia”, „content”. Nie przepraszaj za cenę ani jej nie tłumacz na trzy akapity: jedno zdanie, co obejmuje.

Konkretność: cztery zadania przed i po

Najczęstsza różnica między słabym a dobrym promptem to nie długość, tylko konkretność. Zobacz to na czterech typowych zadaniach. W każdym „przed” jest tym, co większość ludzi wpisuje za pierwszym razem.

Mail do kontrahenta

Napisz mail do dostawcy z prośbą o przesunięcie terminu płatności.

Napisz mail do naszego dostawcy opakowań (firma Pakmet, kontakt: pan Tomasz, znamy się od 3 lat, ton koleżeńsko-służbowy) z prośbą o przesunięcie terminu płatności faktury FV 2026/09/118 na 4 800 zł z 20 października na 5 listopada. Powód: duży klient zapłaci nam z opóźnieniem, nie chcę wchodzić w szczegóły, wystarczy „przesunięcie wpływu od klienta”. Zaproponuj, że jeśli to problem, zapłacimy połowę w terminie, a połowę 5 listopada. Do 100 słów, bez tematu, podpis: Marta.

Opis produktu do sklepu

Napisz opis produktu: lampa biurkowa LED.

Napisz opis produktu do sklepu internetowego z lampami.

Produkt: lampa biurkowa Lumo S2. Dane: moc 9 W, 3 barwy światła (2700 K, 4000 K, 6500 K), 5 stopni jasności, ramię regulowane w 2 miejscach, ładowarka USB-C w podstawie, sterowanie dotykowe, kolor grafitowy, wysokość 42 cm, gwarancja 3 lata, cena 219 zł.

Odbiorca: osoby urządzające domowe biuro, 25–45 lat, czytają opis na telefonie.

Format: nagłówek do 8 słów, akapit wstępny do 40 słów o jednej konkretnej korzyści (praca wieczorem bez zmęczenia oczu), potem 5 punktów z cechami przełożonymi na korzyści, na końcu zdanie o gwarancji. Razem do 170 słów. Bez słów: nowoczesny, innowacyjny, wysokiej jakości, idealny.

Plan wyjazdu

Zaplanuj mi 3 dni w Bieszczadach.

Zaplanuj 3 dni w Bieszczadach dla dwóch osób, bez samochodu (dojazd pociągiem do Zagórza, dalej autobusy), termin: druga połowa października. Lubimy chodzić, kondycja średnia: do 15 km i 800 m podejścia dziennie. Nocleg w jednym miejscu przez 3 noce, budżet na nocleg do 250 zł za pokój za noc. Chcemy zobaczyć połoniny, jedno miejsce na kawę z widokiem i jeden dzień bardziej odpoczynkowy.

Format: tabela dzień po dniu z kolumnami: trasa, czas przejścia, jak dojechać na start, co może nie wyjść (pogoda, rozkład autobusów). Pod tabelą 3 pytania, które powinniśmy sobie zadać przed rezerwacją. Jeśli czegoś nie jesteś pewien (rozkłady, otwarcie schronisk w październiku), napisz to wprost zamiast zgadywać.

Tłumaczenie

Przetłumacz na angielski: Dzień dobry, piszę w sprawie zamówienia, które miało przyjść w zeszłym tygodniu.

Napisz po angielsku mail do dostawcy z Niemiec (firma średniej wielkości, piszemy do siebie od roku, na „ty”, ale rzeczowo). Treść do przekazania: zamówienie PO-4471 miało dotrzeć 9 października, dziś 17 i nie mamy ani paczki, ani numeru śledzenia. Pytam, co się dzieje i kiedy realnie dotrze, bo mamy klientów czekających na ten towar. Chcę brzmieć spokojnie, ale stanowczo. Do 90 słów. Pod spodem dopisz po polsku w jednym zdaniu, jaki ton ma ten mail, żebym mógł ocenić, czy to to.

Zwróć uwagę, co się zmieniło we wszystkich czterech przypadkach: pojawiły się liczby, nazwy, daty, odbiorca i format. Nie pojawiły się żadne „sztuczki”. Zasada jest prosta:

Napisz post na LinkedIn. Autor: specjalistka ds. obsługi klienta B2B z 6 latami doświadczenia w e-commerce (sklepy z częściami samochodowymi i elektroniką), szukam pracy w Krakowie albo zdalnie, od grudnia. Mocne strony do pokazania: obsługa reklamacji i zwrotów (spadek liczby sporów o 30% w poprzedniej firmie), wdrożenie systemu zgłoszeń, praca z klientami niemieckojęzycznymi.

Format: do 130 słów, pierwsze zdanie ma zatrzymać scrollowanie, ale bez clickbaitu. Konkretne zdanie, czego szukam, i prośba o udostępnienie. Bez hasztagów w treści, 3 hasztagi na końcu. Ton: rzeczowy, bez „z radością informuję” i bez emoji.

Kontekst: ile podać, co wkleić, czego nie wklejać

Kontekst to element, który początkujący pomijają najczęściej. Nie dlatego, że nie wiedzą, czym jest, tylko dlatego, że to, co dla nich oczywiste, wydaje się oczywiste w ogóle. Nie jest.

Ile kontekstu

Więcej, niż Ci się wydaje. Prosty test: czy nowa osoba w Twojej firmie zrobiłaby to zadanie dobrze, mając tylko Twój prompt? Jeśli zadałaby pytanie, to znaczy, że brakuje informacji. Typowe braki:

• Twoja rola i sytuacja. „Jestem właścicielką małego sklepu z zabawkami”, „prowadzę księgowość w firmie 20-osobowej”, „jestem studentem, piszę pracę z socjologii”.
• Historia sprawy. Co było wcześniej: poprzednie maile, ustalenia, co już próbowałeś.
• Dane. Liczby, nazwy, daty, ceny, parametry. Lepiej wkleić surowe dane niż je opisywać.
• Twoje preferencje. Czego nie lubisz w tekstach, jakich słów unikasz, jak mówicie do klientów.
• Cel za zadaniem. Po co to robisz. „Mail ma sprawić, że klient zostanie, nie że wygramy spór” zmienia cały tekst.

Co i jak wklejać

Model świetnie pracuje na wklejonym materiale: na poprzednim mailu, fragmencie regulaminu, danych produktu, notatkach ze spotkania, poprzednim tekście jako wzorze stylu. Jedna zasada techniczna: oddzielaj materiał od polecenia, żeby model wiedział, co jest instrukcją, a co treścią do przetworzenia. Wystarczy linia z trzech myślników, cudzysłów potrójny albo etykiety.

Poniżej mail od klienta. Napisz odpowiedź: potwierdź, że zwrot przyjmujemy, pieniądze wracają w 5 dni roboczych od otrzymania paczki, etykietę zwrotną wysyłamy osobnym mailem. Ton spokojny, do 80 słów. Nie odpowiadaj na uwagi o konkurencji.

---
[tu wklej treść maila klienta]
---

Zamiast wklejać, często możesz załączyć plik: PDF, arkusz, zdjęcie, dokument. Wszystkie trzy główne narzędzia to potrafią (ikona spinacza albo plusa przy polu tekstowym). Zdjęcie ekranu z błędem, zdjęcie etykiety produktu, skan pisma z urzędu: model to przeczyta i opisze. Do pracy z długimi dokumentami wrócimy w etapie 2.

Czego nie wklejać

Tu zatrzymaj się na chwilę, bo to jedyny fragment etapu pierwszego, który dotyczy odpowiedzialności, a nie techniki.

Kontekst: Prowadzę zespół 4 osób w dziale marketingu sklepu z artykułami ogrodniczymi. Wczoraj mieliśmy spotkanie o kampanii wiosennej. Zespół lubi krótkie notatki z jasnym podziałem zadań, nie lubi „korporacyjnych” sformułowań. Cel notatki: każdy ma wiedzieć, co robi do końca miesiąca, bez dopytywania.

Zadanie: Z poniższych surowych notatek zrób notatkę dla zespołu.

Format: 3 części: Ustalenia (do 5 punktów), Zadania (tabela: kto, co, do kiedy), Otwarte pytania. Razem do 200 słów. Imiona zostaw jak w notatkach.

---
[surowe notatki ze spotkania, imiona zespołu bez nazwisk, bez danych klientów]
---

Rozmowa zamiast zapytania

Pierwsza odpowiedź to szkic. Ludzie, którzy mówią, że „AI daje słabe wyniki”, bardzo często oceniają właśnie pierwszą odpowiedź na pierwszy prompt. Tymczasem czat to rozmowa, a największą przewagę daje to, co robisz po pierwszej odpowiedzi.

Cztery ruchy po pierwszej odpowiedzi

Dopytywanie, zanim model zacznie. Najlepszy ruch przy zadaniach, w których sam nie wiesz, czego nie powiedziałeś.

Mam dla Ciebie zadanie: [opis zadania]. Zanim zaczniesz, zadaj mi 5 pytań, które pozwolą Ci zrobić to lepiej. Zadaj je wszystkie naraz, w punktach, i poczekaj na odpowiedzi. Nie zaczynaj zadania, dopóki nie odpowiem.

Poprawianie konkretem. „Nie podoba mi się” nic nie mówi. Powiedz, co dokładnie: „Krócej o połowę. Zacznij od decyzji, nie od tła. Wyrzuć ostatni akapit. Zamiast 'niestety' użyj neutralnego zdania”.

Warianty. Zamiast poprawiać jedną wersję, poproś o trzy różne i wybierz: „Daj 3 wersje pierwszego zdania: jedną formalną, jedną neutralną, jedną luźną”.

Pytanie o opinię modelu. „Co byś zmienił w tym tekście, gdybyś miał go wysłać do klienta, który już raz się skarżył?” Modele są zaskakująco dobrymi recenzentami własnych tekstów, pod warunkiem że dasz im kryterium.

Kiedy zacząć nowy czat

Długa rozmowa z wieloma poprawkami w pewnym momencie zaczyna szkodzić: model „pamięta” odrzucone wersje i miesza je z aktualnymi ustaleniami. Objawy: wracają błędy, które już poprawiłeś, odpowiedzi robią się dłuższe i bardziej ogólne, model przeprasza i powtarza to samo. Wtedy zrób tak:

Podsumuj ustalenia z tej rozmowy w formie instrukcji dla kogoś, kto ma dokończyć zadanie od zera: co ma powstać, jakie decyzje podjęliśmy, czego unikać, jaki jest aktualny najlepszy tekst. Nie dodawaj nic nowego. Format: punkty, do 200 słów, na końcu aktualna wersja tekstu w całości.

Skopiuj to podsumowanie i zacznij nowy czat od niego. Nowy temat też zaczynaj w nowym czacie, nawet jeśli to drobiazg. To nic nie kosztuje, a oszczędza mieszania kontekstów.

Drugi powód to limity. Przed każdą odpowiedzią model czyta całą dotychczasową rozmowę, więc w narzędziach, które liczą limit od ilości tekstu, wiadomość w rozmowie ciągniętej od rana kosztuje wielokrotnie więcej niż ta sama wiadomość w świeżym czacie. Stąd prosta zasada: jedno zadanie, jedna rozmowa, a gdy wracasz do tematu następnego dnia, zaczynasz od podsumowania ustaleń, nie od starej rozmowy.

Format odpowiedzi

Model nie wie, czy wynik trafi do maila, do arkusza, na slajd czy do wiadomości na komunikatorze. Jeśli nie powiesz, dostaniesz domyślny format czatu: nagłówki, pogrubienia, punkty i podsumowanie na końcu. Czasem to pasuje, częściej nie.

Skąd się biorą gwiazdki i krzyżyki

Modele formatują tekst w Markdownie: **pogrubienie**, # nagłówek, - punkt. Czat wyświetla to ładnie, ale po skopiowaniu do Worda, Outlooka albo wiadomości na Messengerze zostają gołe znaki. Rozwiązania: poproś „bez formatowania Markdown, zwykły tekst” albo kopiuj przyciskiem „Kopiuj” w czacie, który często przenosi formatowanie, a w Wordzie użyj „Wklej specjalnie, tylko tekst”, gdy chcesz się go pozbyć.

Format odpowiedzi: zwykły tekst bez Markdowna. Do [liczba] słów. Bez wstępu typu „Oto…” i bez podsumowania na końcu. Po polsku, [per Pan/Pani / na ty]. Bez wykrzykników, bez emoji. Jeśli czegoś nie wiesz lub nie jesteś pewien, napisz to wprost w nawiasie kwadratowym zamiast zgadywać.

Informacja: od 3 listopada 2026 sklep stacjonarny przy ul. Długiej 12 jest otwarty 10:00–18:00 (dotąd 9:00–17:00). Soboty bez zmian: 10:00–14:00. Sklep internetowy bez zmian.

Przygotuj trzy wersje, każdą w osobnym bloku oznaczonym A, B, C:
A. SMS do klientów, maksymalnie 160 znaków ze spacjami, bez emoji, podpis „Sklep Długa 12”.
B. Post na Facebooka do 60 słów, lekki ton, jedno zdanie o tym, dlaczego (chcemy być dla osób wracających z pracy), bez hasztagów.
C. Tabela do wklejenia na stronę: kolumny Dzień, Było, Jest; wiersze: poniedziałek–piątek, sobota, niedziela.

Na końcu podaj liczbę znaków wersji A.

Siedem błędów początkujących

Zebrane z obserwacji ludzi, którzy zaczynają pracę z czatem. Przy każdym krótka naprawa.

1. Jedno zdanie bez kontekstu. „Napisz ofertę.” Naprawa: sześć klocków z rozdziału 2, nawet w skróconej formie.
2. Pytanie zamiast polecenia. „Czy mógłbyś może pomóc mi z mailem?” Model odpowie „Oczywiście! Czego dotyczy mail?” i straciłeś rundę. Naprawa: od razu polecenie z treścią. Grzeczność nie szkodzi, ale nie zastępuje instrukcji.
3. Pięć zadań w jednym zdaniu, bez kolejności. „Streść ten dokument, znajdź błędy, zaproponuj tytuł i napisz mail do szefa.” Model zrobi wszystko po trochu i nic porządnie. Naprawa: ponumeruj zadania albo rób je po kolei, każde w osobnej wiadomości.
4. Brak odbiorcy. Tekst „dla wszystkich” jest tekstem dla nikogo. Naprawa: jedno zdanie o tym, kto przeczyta i w jakim jest nastroju.
5. Wiara w fakty bez sprawdzenia. Daty, liczby, cytaty, linki, nazwy przepisów, parametry produktów. Naprawa: zasada z rozdziału 1 i włączone wyszukiwanie, gdy chodzi o fakty.
6. Poddawanie się po pierwszej słabej odpowiedzi albo odwrotnie, dziesięć poprawek tej samej wersji. Naprawa: dwie, trzy rundy poprawek konkretem; jeśli nie pomaga, nowy czat z lepszym promptem i podsumowaniem ustaleń.
7. Wklejanie wrażliwych danych. Naprawa: zastępniki w nawiasach kwadratowych, sprawdzone ustawienia prywatności, zasady firmy.

Jest jeszcze błąd ósmy, który popełniają głównie zaawansowani: wiara, że istnieje „idealny prompt”, który trzeba znaleźć. Nie istnieje. Istnieje kompletna instrukcja plus rozmowa.

Pierwsze kroki w ChatGPT, Claude i Gemini

Wszystko, co było do tej pory, działa tak samo w każdym narzędziu. Różnice są w szczegółach interfejsu i w funkcjach dookoła czatu. Oto, co warto znać na start.

Wspólny mianownik

• Pole tekstowe przyjmuje długie teksty; Enter wysyła, Shift+Enter robi nową linię. Możesz wkleić kilkadziesiąt stron.
• Załączniki: ikona spinacza lub plusa. PDF, dokumenty Word, arkusze, zdjęcia, zrzuty ekranu. Model „widzi” obraz i czyta tekst z pliku.
• Wybór modelu: zwykle jest szybki model do codziennych zadań i model „myślący” (rozumujący), który dłużej analizuje trudniejsze problemy. Do tekstów wystarczy szybki; do analiz, liczb i decyzji włącz myślący. Wrócimy do tego w etapie 2.
• Wyszukiwanie w sieci: przycisk albo automat. Odpowiedzi z wyszukiwania mają odnośniki.
• Historia czatów w panelu bocznym, z wyszukiwarką. Nazwy czatów możesz zmieniać; warto, jeśli do nich wracasz.
• Głos: możesz dyktować prompt albo prowadzić rozmowę głosową. Dyktowanie długiego kontekstu jest często szybsze niż pisanie.
• Darmowe plany wystarczą do całego pierwszego etapu. Płatne dają lepsze modele, większe limity i funkcje dodatkowe, o których będzie w etapach 2 i 3.

Po polsku czy po angielsku

Pierwsze pytanie prawie każdego w Polsce. Odpowiedź: po polsku, we wszystkich trzech narzędziach. Modele rozumieją polski bardzo dobrze, piszą poprawnie i z odmianą, a Ty piszesz szybciej i precyzyjniej w swoim języku, co jest ważniejsze niż ewentualna przewaga angielskiego. Trzy wyjątki, gdzie angielski pomaga:

• Wąskie tematy techniczne i naukowe. Dokumentacja i dyskusje o nich są głównie po angielsku, więc pytanie po angielsku czasem daje pełniejszą odpowiedź. Możesz zapytać po angielsku i poprosić o odpowiedź po polsku.
• Generatory obrazów i wideo. Midjourney i podobne narzędzia najlepiej rozumieją angielski. Napisz opis po polsku w czacie i poproś: „przetłumacz na angielski jako prompt do generatora obrazów”.
• Nazwy funkcji, parametrów i produktów. Zostawiaj je po angielsku (Deep Research, Projects, --ar), bo tłumaczenia bywają niejednoznaczne.

Zawsze powiedz, w jakim języku ma być wynik, jeśli nie jest to oczywiste: „odpowiedz po polsku, cytaty zostaw w oryginale”.

Który wybrać

Na start: ten, który już masz, albo ten, którego używają ludzie wokół Ciebie, bo łatwiej o pomoc. Zasady promptowania są identyczne. Dopiero w etapie 3, przy agentach i automatyzacji, różnice między narzędziami zaczynają mieć znaczenie praktyczne. Wielu ludzi używa dwóch narzędzi równolegle: jednego do pisania, drugiego do sprawdzania, i to jest rozsądny układ.

Ściąga z etapu 1

Zadanie: [co ma powstać, czasownik na początku: napisz, streść, porównaj, zaproponuj]

Kontekst: [kim jesteś, sytuacja, historia sprawy, dane; materiał źródłowy wklej poniżej, między liniami ---]

Odbiorca: [kto przeczyta wynik, w jakim jest nastroju, co już wie]

Format: [długość w liczbach, struktura, ton, język, czego nie dodawać]

Zasady: [co obowiązkowe, czego unikać, jakie słowa tak, jakie nie]

Przykład stylu: [jedno zdanie lub akapit, który pokazuje, jak ma brzmieć]

Jeśli czegoś nie wiesz lub czegoś brakuje w materiale, zapytaj albo napisz to wprost zamiast zgadywać.

---
[materiał]
---